Mannréttindadómstóll Evrópu vísar frá kæru íbúa Donezk gegn Úkraínu
Mannréttindadómstóll Evrópu (ECtHR) vísaði ómælanlegri kæru konu frá Donezk sem kvartaði yfir því að flugskeyti frá her Úkraínu hefði eyðilagt íbúð hennar í borginni 9. ágúst 2014. Dómstóllinn féllst á að kærandi hefði ekki þreytt innlendar réttarfar leiðir og að vanskil hennar sjálfrar, ekki ríkisins, væru ástæða þess að rannsókn væri ekki talin árangurslaus.
Helstu atriði
- ECtHR vísaði kærunni „Maslova v. Ukraine" frá dómstólnum án efnislegrar meðferðar.
- Kærandi taldi flugskeyti frá úkraínska hernum 9. ágúst 2014 hafa eyðilagt íbúð hennar í Donezk.
- Dómstóllinn úrskurðaði samkvæmt 35. grein §§ 1 og 4 mannréttindasáttmálans um þreytingu innlendra réttarúrræða.
- ECtHR staðfesti að Úkraína hafi komið á lagaramma og sérhæfðum einingum til að rannsaka skotelda á borð við þann sem lýst er í málinu.
- Hann taldi flutta dómstóla virka og aðgengilega og benti á að kærandi hafi reglulega ferðast frá Donezk til yfirráðasvæða stjórnvalda Úkraínu án þess að leita til innlendra dómstóla.
- Kærandi var fulltrúuð af lögmanni með starfsstöð í Moskvu.
Hvers vegna þetta skiptir máli
Úrskurðurinn staðfestir að Úkraína hafi byggt upp lagaramma og rannsóknareiningar sem geta tekið á skoteldamálum og að dómstólar sem fluttir voru af austurhluta landsins séu virkir og aðgengilegir. Ábyrgð á meintri árangurslausri rannsókn er lögð á kærandan sjálfa fremur en ríkið. Málið færir skráð fordæmi, Maslova v. Ukraine, og fellur saman við umfjöllun innan Evrópuráðsins um tillögu þings Evrópuráðsins (PACE) aðferð til að flytja frysta rússneska fjármuni til Úkraínu byggt á ECtHR-úrskurðum.
Hvað gerðist
Mannréttindadómstóll Evrópu úrskurðaði að kæru konu frá Donezk, „Maslova v. Ukraine", yrði vísað frá sem ómælanleg. Hún hafði kvartað yfir því að flugskeyti frá her Úkraínu hefði 9. ágúst 2014 eyðilagt íbúð hennar í borginni. Kærandi lagði fram afrit af vegabréfi, erfðaskírteini, eignaskírteini, hússkrá, skýrslu um skemmdir og ljósmyndir, og hélt því fram að hún gæti ekki nýtt sér réttindi sín því öll ríkisstofnanir á austurhluta Úkraínu, þar á meðal dómstólar, hefðu stöðvað starfsemi og verið fluttar á yfirráðasvæði stjórnvalda. Hún fullyrti einnig að hún hefði neydst til að flytjast brott vegna eigin eyðileggingar, en upplýsti ekki hvert og lagði engin gögn um flutning fram. Hún var fulltrúuð af lögmanni sem starfar í Moskvu.
Dómstóllinn hafnaði öllum kvörtunum á grundvelli 35. greinar §§ 1 og 4 mannréttindasáttmálans, um þreytingu innlendra réttarúrræða. ECtHR staðfesti að Úkraína hefði komið á lagaramma og sérhæfðum rannsóknareiningum sem fái við skoteldum á borð við þann sem lýst er, og að dómstólar sem fluttir voru frá austri séu virkir og aðgengilegir. Þá benti dómstóllinn á að skjöl sýndu að kærandi hafi reglulega ferðast frá Donezk á yfirráðasvæði stjórnvalda Úkraínu án þess að reyna að leggja málið fyrir innlendan dómstól. ECtHR komst að þeirri niðurstöðu að meintur árangursleysi rannsóknarinnar væri að rekja fyrst og fremst til eigin aðgerðarleysis og skorts á samvinnu kærandans við yfirvöld, ekki til ríkisins.
Baksvið
Fyrr í sumar felldi ECtHR úrskurð þess efnis að Rússland hefði brotið gegn eignarrétti og rétti til réttlátrar málsmeðferðar í máli sem snerist um aftöku landlota eigenda í hernuminu Sevastopol. Þing Evrópuráðsins (PACE) hefur jafnframt lagt til aðferð til að flytja frysta rússneska fjármuni til Úkraínu, byggt á úrskurðum ECtHR.